Τετάρτη 17 Ιουνίου 2009

Συναισθηματική κακοποίηση - Το χαμομηλάκι

http://www.youtube.com/watch?v=D628Fa8R02M&eurl=http://hamomilaki.blogspot.com/2009/02/blog-post_4733.html&feature=player_embedded

Στη γιορτή στο τέλος της σχολικής χρονιάς.

Στη γιορτή που έγινε στο τέλος της σχολικής χρονιάς και σε σχέση με το πρόγραμμά μας "Εγώ, εσύ, εμείς" Διαβάσαμε τα ποιήματά μας: "Τα διαβολάκια της τάξης μας", "Οι καλύτεροί μου φίλοι" και "Αγάπη". Επίσης τα διακιώματα των παιδιών σύμφωνα με τη σύμβαση της Unicef.
Τραγουδήσαμε: το "Πάπι ταμ", το "Ουράνιο τόξο" και το "Μια νέα αρχή" (We are the world-με ελληνικό στίχο).
Σας παραθέτω τους στίχους των τραγουδιών:

Πάπι ταμ

Στίχοι και Μουσική: Σταμάτης Σπανουδάκης

Πρώτη εκτέλεση:Παιδική χορωδία Σπύρου Λάμπρου

Παμ πάπι-ταμ πάπι-ταμ

έλα λίγο να σε δω
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
κι έχω τόσα να σου πω
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
να κρυφτείς και να σε βρω
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
πια παιχνίδι είν' η ζωή
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
μια εδώ και μια εκεί
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
όλα αλλάζουν μια στιγμή
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
πάπι-ταμ θα σ' αγαπάω πάντα.

Παμ πάπι-ταμ πάπι-ταμ
κι όπως κάθομαι εδώ
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
την ζωή μου αναπολώ
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
πόσο αγάπησα κι εγώ
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
νέα μέρα θα φανεί
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
θα 'ναι μέρα γιορτινή
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
γιατί θα 'σαι εσύ εκεί
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
πάπι-ταμ θα σ' αγαπάω πάντα.

Παμ πάπι-ταμ πάπι-ταμ
σε μια χώρα έναν καιρό
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
μια ματιά στον ουρανό
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
σβήνει κάθε σου καημό
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
αχ και να 'σουνα εδώ
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
να σε δω και να χαθώ
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
σ' έναν τόπο αληθινό
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
πάπι-ταμ θα σ' αγαπάω πάντα.

Δεν μου κρύφτηκες,
δεν σου κρύφτηκα.
Δεν μ' αρνήθηκες,
δεν σ' αρνήθηκα.
Δε νικήθηκες,
δε νικήθηκα
μα μιλάω κι εγώ.

Παμ πάπι-ταμ πάπι-ταμ
έλα λίγο να σε δω

πάπι-ταμ πάπι-ταμ
κι έχω τόσα να σου πω
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
να κρυφτείς και να σε βρω
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
πια παιχνίδι είν' η ζωή
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
μια εδώ και μια εκεί
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
όλα αλλάζουν μια στιγμή
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
πάπι-ταμ θα σ' αγαπάω πάντα.

Παμ πάπι-ταμ πάπι-ταμ
σε μια χώρα έναν καιρό
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
μια ματιά στον ουρανό
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
σβήνει κάθε σου καημό
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
αχ και να 'σουνα εδώ
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
να σε δω και να χαθώ
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
σ' έναν τόπο αληθινό
πάπι-ταμ πάπι-ταμ
πάπι-ταμ θα σ' αγαπάω πάντα.

Παμ πάπι-ταμ πάπι-ταμ.
Παμ πάπι-ταμ πάπι-ταμ.
Παμ..

ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ

Εκτέλεση:Παιδική χορωδία Σπύρου Λάμπρου

Κάθε φορά που η βροχή χτυπά

Στα τζάμια του παραθυριού δυνατά

Σκέφτομαι πως σε λίγο θα φανεί

Το ουράνιο τόξο κι όλη η πλάση θα χαρεί

Σαν στη ζωή μας κάτι δύσκολο συμβεί

Κάποια φουρτούνα δυνατή

Ή κάποια άτυχη στιγμή

Το ουράνιο τόξο τότε θα εμφανιστεί

Θα γίνει νέα η ευχή

Να ‘χετε ελπίδα στη ζωή

Μετά την καταιγίδα κάτι θα φανεί

Το ουράνιο τόξο θε να βγει

Να ‘χετε ελπίδα στη ζωή

Κάθε φορά παρακαλώ πολύ

Να μείνει ακόμα λίγο ακόμα μια στιγμή

Για να χαρώ την τόση ομορφιά

Αυτά τα χρώματα τα ουράνια τα γλυκά

Σαν στη ζωή μας κάτι δύσκολο συμβεί

Κάποια φουρτούνα δυνατή

Ή κάποια άτυχη στιγμή

Το ουράνιο τόξο τότε θα εμφανιστεί

Θα γίνει νέα η ευχή

Να ‘χετε ελπίδα στη ζωή

Μετά την καταιγίδα κάτι θα φανεί

Το ουράνιο τόξο θε να βγει

Να ‘χετε ελπίδα στη ζωή


ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΡΧΗ

(WE ARE THE WORLD)

Εκτέλεση:Παιδική χορωδία Σπύρου Λάμπρου

Μες στη βροχή προσπαθεί ένα παιδί

Να ανάψει λευκό μικρό κερί

Άνεμος φυσάει και κανείς δε βοηθάει

Να φανεί μια φλόγα στο κερί

Περνάει ο καιρός όλοι θέλουν λίγο φως

Μα κανείς δεν είναι τολμηρός

Υπάρχει πόνος που δεν γιατρεύει ο χρόνος

Δυστυχείς αν δεν ανοίξει ο ουρανός

Όλοι μαζί μια νέα ελπίδα

Όλοι μαζί μια νέα αρχή μια ηλιαχτίδα

Το παιδί κρατάει το κερί και σας ρωτάει

Ποιος θέλει που ‘χει την καρδιά ψυχρή να ζεσταθεί

Μια αστραπή που τη γέννησε η βροχή

Με μια λάμψη ανάβει το λευκό κερί

Τότε όλοι ξεχνάνε το φόβο και ζητάνε

Απ΄το παιδί για να φωτίσει όλη τη γη

Όλοι μαζί μια νέα ελπίδα

Όλοι μαζί μια νέα αρχή μια ηλιαχτίδα

Είναι αρκετή μια παλάμη παιδική

Να αγγίξεις για να δεις πως είναι όμορφη η ζωή

Τι μικρός που είν΄ ο κόσμος τι μικρός

Είναι εύκολο να γίνει φωτεινός

Είναι αρκετή μια παλάμη παιδική

Για ν’ ανάψει πια η φλόγα στο κερί

Όλοι μαζί μια νέα ελπίδα

Όλοι μαζί μια νέα αρχή μια ηλιαχτίδα

Είναι αρκετή μια παλάμη παιδική

Να αγγίξεις για να δεις πως είναι όμορφη η ζωή

Όλοι μαζί μια νέα ελπίδα

Όλοι μαζί μια νέα αρχή μια ηλιαχτίδα

Είναι αρκετή μια παλάμη παιδική

Να αγγίξεις για να δεις πως είναι όμορφη η ζωή

(Ευχαριστώ τον κύριο Γ.Αϊβαζόπουλο που μου έδωσε τη μουσική για αυτό το τραγούδι.)

Παρασκευή 20 Μαρτίου 2009

Δραστηριότητα "Χαλασμένο Τηλέφωνο"

Στόχος της δραστηριότητά μας αυτής ήταν να κατανοήσουν τα παιδιά πως πολλές φορές, όταν επικοινωνούμε με άλλους, γίνονται παρανοήσεις, με αποτέλεσμα είτε καβγάδες είτε λανθασμένα συμπεράσματα. Να αναγνωρίσουν πως πολλές φορές το πρόβλημα είναι πως απλά "δεν άκουσαν καλά".
Περιγραφή δραστηριότητας.
Έδωσα σε κάποιο παιδί ένα κείμενο να το διαβάσει για πέντε λεπτά. Τα υπόλοιπα παιδιά ήταν έξω από την τάξη και θα έμπαιναν μέσα ένα ένα.

Μερικές φορές, όταν αναμειγνύουμε κάποια υλικά με νερό, δημιουργούνται μείγματα που φαίνονται σαν ένα υλικό (δηλαδή σαν να είναι μόνο νερό). Το ίδιο μπορεί να συμβεί και όταν αναμειγνύουμε υλικά με άλλα υγρά, όπως με οινόπνευμα ή με βενζίνη. Τα μείγματα αυτά τα λέμε διαλύματα. Αν ρίξουμε σε ένα ποτήρι νερό μια κουταλιά ζάχαρη και ανακατέψουμε καλά, ύστερα από λίγα λεπτά φαίνεται σαν να είναι  «καθαρό» νερό και όχι διάλυμα ζάχαρης στο νερό. Αν όμως δοκιμάσουμε αυτό το «νερό», έχει γλυκιά γεύση.

(Το κείμενο προέρχεται από το βιβλίο της Μελέτης Περιβάλλοντος της Δ' τάξης.)

Έπειτα ο μαθητής διηγήθηκε αυτό που κατάλαβε στο πρώτο παιδί που μπήκε μέσα. Μόλις τελείωσε έκατσε στη θέση του και μπήκε άλλο παιδί, στο οποίο διηγήθηκε αυτό που κατάλαβε το πρώτο παιδί. Έτσι σιγά σιγά μπήκαν στην τάξη όλα τα παιδιά, τα οποία άκουγαν την ιστορία του αμέσως προηγούμενου (οι υπόλοιποι συμμαθητές τους ήταν όσο πιο ήσυχοι μπορούσαν και δεν παρέμβαιναν).  Το τελευταίο παιδί που μπήκε και άκουσε την ιστορία ήταν αυτό που είπε σε όλη την τάξη δυνατά αυτό που άκουσε.

Και είχε ακούσει:

Όταν πίνουμε νερό το γεμίζουμε με βενζίνη...........!!!

Βέβαια το τι γέλιο επακολούθησε μπορείτε να το φανταστείτε. Όταν ηρέμησαν, κάναμε συζήτηση για το τι ήταν αυτό που κατά τη γνώμη τους δημιούργησε όλη αυτή την παρανόηση και πόσες φορές τους έχει συμβεί να τσακωθούν, επειδή δεν κατάλαβαν ή δεν άκουσαν καλά. 

Συμφωνήσαμε πως από εδώ και πέρα θα είμαστε πιο προσεχτικοί, θα ξαναρωτάμε αν δεν καταλάβαμε κάτι και πρώτα θα συζητάμε και μετά "αν χρειαστεί" θα τσακωθούμε.