Φτάνοντας στη χώρα της Χωχαρούπας...

Με την ευκαιρία του μαθήματος της Γλώσσας, μιλήσαμε για όλα αυτά που μας κάνουν ευτυχισμένους.
Διαβάσαμε το κείμενο του βιβλίου (α΄τεύχος της Γλώσσας της Β' τάξης) και μετά ακούσαμε το τραγούδι "Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο" (http://www.youtube.com/watch?v=LLOXlhdxDMc), ζήτησα από τα παιδιά να κλείσουν τα μάτια τους και να ταξιδέψουν σε ευτυχισμένες στιγμές, κλείσαμε και τα φώτα της τάξης και με μουσική υπόκρουση το Nothing else matters σε ορχηστρική εκτέλεση (http://www.youtube.com/watch?v=4sZK4Hd28VA) ταξίδεψαν για λίγη ώρα. Μοίρασα στον καθένα από ένα χαρτάκι κι όταν σιγά σιγά έσβησε η μουσική ζήτησα να γράψουν απλά μία φράση για ό,τι τους κάνει ευτυχισμένους. Έπειτα ένας ένας έφερναν το χαρτάκι τους κι όταν τελείωσαν όλοι γράψαμε στον πίνακα όλα αυτά που έγραψαν... Εδώ πρέπει να πω πως τελικά αποδείχτηκε μάλλον η δική μου πιο ευτυχισμένη στιγμή, καθώς μερικά παιδιά έγραψαν πως είναι ευτυχισμένα στο σχολείο...!!!

Μια μέρα ένας ινδιάνος σοφός...

Μια μέρα, ένας σοφός Ινδιάνος έκανε την παρακάτω ερώτηση στους μαθητές του:
-Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;
-Γιατί χάνουν την ηρεμία τους, απάντησε ο ένας.
-Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν παρότι ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους, ξαναρωτά ο σοφός.
-Ξεφωνίζουμε, όταν θέλουμε να μας ακούσει ο άλλος, είπε ένας άλλος μαθητής.
Και ο δάσκαλος επανήλθε στην ερώτηση:
-Μα τότε δεν είναι δυνατόν να του μιλήσει με χαμηλή φωνή;
Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά.. καμιά δεν ικανοποίησε το δάσκαλο..
-Ξέρετε γιατί ουρλιάζουμε κυριολεκτικά όταν είμαστε θυμωμένοι; Γιατί όταν θυμώνουν δυο άνθρωποι, οι καρδιές τους απομακρύνονται πολύ… και για να μπορέσει ο ένας να ακούσει τον άλλο θα πρέπει να φωνάξει δυνατά, για να καλύψει την απόσταση… Όσο πιο οργισμένοι είναι, τόσο πιο δυνατά θα πρέπει να φωνάξουν για ν΄ ακουστούν. Ενώ αντίθετα τι συμβαίνει όταν είναι ερωτευμένοι; Δεν έχουν ανάγκη να ξεφωνήσουν, κάθε άλλο, μιλούν σιγανά και τρυφερά..
Γιατί; Επειδή οι καρδιές τους είναι πολύ πολύ κοντά. Η απόσταση μεταξύ τους είναι ελάχιστη. Μερικές φορές είναι τόσο κοντά που δεν χρειάζεται ούτε καν να μιλήσουν… παρά μονάχα ψιθυρίζουν. Και όταν η αγάπη τους είναι πολύ δυνατή δεν είναι αναγκαίο ούτε καν να μιλήσουν, τους αρκεί να κοιταχθούν. Έτσι συμβαίνει όταν δυο άνθρωποι που αγαπιούνται πλησιάζουν ο ένας προς τον άλλον.
Στο τέλος ο Σοφός είπε συμπερασματικά:
-Όταν συζητάτε μην αφήνετε τις καρδιές σας να απομακρυνθούν, μην λέτε λόγια που σαν απομακρύνουν, γιατί θα φτάσει μια μέρα που η απόσταση θα γίνει τόσο μεγάλη που δεν θα βρίσκουν πια τα λόγια σας το δρόμο του γυρισμού.

Ανάγκες και δικαιώματα των παιδιών...

Στη Μελέτη Περιβάλλοντος μιλήσαμε για τα δικαιώματα των παιδιών...

Όμως, επειδή η λέξη δικαίωμα είναι μια πολύ δύσκολη και αφηρημένη έννοια για τα παιδιά της Β' τάξης του Δημοτικού, είδαμε τα video της Unicef που υπάρχουν στο YouTube (ενδεικτικά παραθέτω το link για το δικαίωμα της αυτοέκφρασης http://www.youtube.com/watch?v=mV8L9xC0ZYA) έτσι ώστε να συνειδητοποιήσουν με ένα ευχάριστο και διασκεδαστικό τρόπο ποια είναι τα δικαιώματά τους.

Έπειτα μιλήσαμε για τα άτομα με ειδικές ανάγκες ή ειδικές ικανότητες... Είδαμε επίσης το video ενός χορευτή και μιας χορεύτριας με αναπηρία (το link στο ΥΤ είναι http://www.youtube.com/watch?v=LnLVRQCjh8c) κι έπειτα video με την Evelyn Glennie, μια μουσικό που ενώ έχει χάσει την ακοή της μπορεί και παίζει μουσική (το link στο ΥΤ είναι http://www.youtube.com/watch?v=IU3V6zNER4g πρέπει να μεταφράζετε στα παιδιά).

Μετά συζητήσαμε το πόσο σημαντικό είναι το να προσπαθούμε έτσι ώστε να υπερβαίνουμε όλα τα εμπόδια και πως τελικά εμείς επιλέγουμε αν είμαστε ικανοί ή όχι.... κι όχι η αναπηρία ή το οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας.

Στο τετράδιο εργασιών της Μελέτης Περιβάλλοντος έφτιαξε ο καθένας την καρδιά με το αλφαβητάρι των αναγκών του και μετά φτιάξαμε σε ένα χαρτόνι κανσόν το συνολικό της τάξης μας.

Τέλος ακούσαμε το "Τραγούδι των χρωμάτων" του ειδικού σχολείου Βέροιας (http://www.youtube.com/watch?v=8zHSHCbqHb0) το οποίο θα μάθουμε να τραγουδάμε.

Οι στίχοι του τραγουδιού:

Θα φτιάξω πάνω στο χαρτί

μια ζωγραφιά μεγάλη

για να χωρέσουν μονομιάς

του κόσμου όλα τα κάλλη

Θα φτιάξω κι έναν ουρανό

με ήλιο που θα λάμπει

και θα πετάνε τα πουλιά

με χρώματα φανταχτερά

Κόκκινο, κίτρινο και μπλε

πράσινο, καφέ

άσπρο, μαύρο, ροζ, πορτοκαλί

γαλάζιο, μωβ και γκρι

Μια θάλασσα όλο δροσιά

βαρκούλες άσπρες με πανιά

στην παραλία τα παιδιά

να παίζουν όλα με χαρά

Και στα βουνά εκεί ψηλά

Ποτάμια, λίμνες και χωριά

Και τα σπιτάκια στη σειρά

Με χρώματα φανταχτερά

Κόκκινο, κίτρινο και μπλε

πράσινο, καφέ

άσπρο, μαύρο, ροζ, πορτοκαλί

γαλάζιο, μωβ και γκρι

“Το τραγούδι των χρωμάτων”
στίχοι: Βαλεντίνα Παυλίδου
μουσική-τραγούδι: Παγκράτης Παυλίδης

Εγώ και η διαφήμιση....

Σήμερα στο μάθημα της γλώσσας που είχαμε για τη διαφήμιση, τα παιδιά έφεραν από το σπίτι τους διάφορες διαφημίσεις τις οποίες και συζητήσαμε.

Διαβάζαμε λοιπόν μία μία τη διαφήμιση και λέγαμε τη γνώμη μας.

Παρατήρησαν τα παιδιά πως κάποιες διαφημίσεις ήταν εξ ολοκλήρου στα αγγλικά κι ελάχιστες πληροφορίες ήταν στα ελληνικά. Πως μια μαρμελάδα δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχει ζάχαρη και να μην παχαίνει. Μια οδοντόκρεμα δεν μπορεί να διατηρεί τα δόντια μας καθαρά επί 18 ώρες αν ενδιάμεσα φάμε. Πως όταν κάτι λένε πως κάνει 19,99€ κάνει 20€, κάτι που κοστίζει 5,99€ κάνει 6€ κτλ

Γενικότερα είπαμε πως οι διαφημίσεις δεν λένε πάντα την αλήθεια ή συνήθως αποκρύπτουν ένα μέρος της αλήθειας.

Στο τέλος έφτιαξαν τις δικές τους διαφημίσεις. (υπάρχουν ορθογραφικά λάθη στις διαφημίσεις τους καθώς είναι μαθητές της Β' τάξης)

Με τα χέρια μου φτιάχνω ωραία πράγματα...

Πολλές φορές μέσα σε μια τάξη δημιουργούνται καβγάδες. Τα παιδιά συνήθως τις λύνουν με ήρεμο τρόπο. Δυστυχώς όμως κάποιοι χειροδικούν. Έτσι μια μέρα έβαλε κάθε παιδί το χεράκι του σε ένα χαρτί κι έφτιαξε το περίγραμμά του. Έπειτα μέσα στη χουφτίτσα έγραψε το όνομά του και σε κάθε δαχτυλάκι κάτι που μπορεί να κάνει με τα χέρια του. Ζωγράφισε ο καθένας το χεράκι του και μετά το κολλήσαμε σε ένα χαρτόνι. Μόλις ολοκληρώσαμε τη δουλειά μας, ο καθένας διάβαζε τι είχε γράψει. Ανακαλύψαμε λοιπόν πως έχουν τα παιδιά πολλές ικανότητες και πως με τα χέρια τους μπορούν να φτιάξουν πολύ όμορφα πράγματα. Έτσι συζητήσαμε πόσο σημαντικό είναι να χρησιμοποιούμε τα χέρια μας για κάτι δημιουργικό και όμορφο.

Το συμβόλαιο της ομάδας μας...

Το συμβόλαιο της ομάδας μας προέκυψε μετά από συζήτηση στον κύκλο. Τα παιδιά με καταιγισμό ιδεών (brain storming) είπαν για τον τρόπο που θέλουν να λειτουργούμε. Οι ιδέες τους καταγράφηκαν στον πίνακα και αφού ολοκληρώσαμε τη διαδικασία, συζητήσαμε και καταλήξαμε σε αυτό το συμβόλαιο, το οποίο αναρτήθηκε στην τάξη. Όποτε δημιουργείται κάποια ρήξη συζητάμε. Σε περίπτωση που στο τέλος του τριμήνου δούμε πως χρειάζεται κάποια αναθεώρηση, θα την κάνουμε.

Το δέντρο του "Μπορώ" και του "Θέλω"

Σήμερα μιλήσαμε για τις ικανότητες που έχουμε κατακτήσει και για το τι μας κάνει χαρούμενους. Έπειτα συζητήσαμε για αυτά που θέλουμε να κατακτήσουμε. Έτσι φτιάξαμε το δέντρο του "Μπορώ" και το δέντρο του "Θέλω". Πάνω στα φυλλαράκια ο καθένας έγραψε για τον εαυτό του.